|
DOGO ARGENTINO
Kraj pochodzenia:
Argentyna.
Wygląd ogólny:
Typowy molos, proporcjonalny, bez cech gigantyzmu. Jego
wygląd jest pełen harmonii i siły, widoczne plastyczne
umięśnienie, ciało pokryte elastyczną przylegającą skórą.
Ruch spokojny, ale sprężysty, zdradzający jego inteligencję
i możliwość szybkiej reakcji oraz jego z natury radosne
usposobienie. Miły i oddany, frapujący swoim białym
umaszczeniem, zbudowany jak prawdziwy atleta.
Istotne proporcje:
Jak u zwierząt mezomorficznych, żaden element nie dominuje
nad pozostałymi, ciało charakteryzuje harmonia i wyważenie.
Kufa i czaszka równej długości.
Wysokość w kłębie równa wysokości w zadzie.
Głębokość klatki piersiowej równa 50% wysokości w kłębie.
Długość ciała o 10% większa niż wysokość w kłębie.
Usposobienie:
Pogodny, otwarty, wrażliwy, przyjacielski, niezbyt hałaśliwy
pies, zawsze świadomy swojej siły. Nie powinien nigdy być
agresywny, tej cechy należy szczególnie przestrzegać. Nie
toleruje osobników tej samej płci na swoim terytorium, cecha
częstsza u samców. W roli psa myśliwskiego jest bystry,
cichy, odważny i waleczny.
Głowa:
Sprawia wrażenie mocnej i silnej, łagodna w liniach,
pozbawiona ostrych konturów. Górna linia wklęsło-wypukła:
wypukła czaszka dzięki wyraźnym mięśniom, lekko wklęsła
trzewioczaszka. Połączenie głowy z szyją to mocny,
umięśniony łuk.
Mózgoczaszka:
Czaszka:
Zwarta, wysklepiona zarówno z profilu jak i oglądana z
przodu. Wyraźne łuki jarzmowe tworzą duże wklęśnięcia w
skroniach wypełnione plastycznymi mięśniami. Silnie
rozwinięte mięśnie karku sprawiają, że guz potyliczny jest
mało widoczny. Bruzda czołowa słabo zaznaczona.
Przełom czołowy: Lekko zaznaczony, jako przejście od
wypukłej czaszki do lekko wklęsłej kufy. Mocno zaznaczone
łuki nadoczodołowe sprawiają, że z profilu stop wydaje się
wyraźny.
Trzewioczaszka: Tej samej długości co mózgoczaszka.
Nos: O dużych nozdrzach. Czarny. Widziany z profilu
lekko uniesiony, jako zakończenie wklęsłości kufy. Front
nosa prosty, prostopadły, w linii krawędzi żuchwy lub
nieznacznie przesunięty do przodu.
Kufa: Mocna, nieco dłuższa niż głębsza, szeroka,
jedynie lekko zwężająca się. Górna linia nieco wklęsła, co
jest charakterystyczną cechą Doga Argentyńskiego.
Wargi/Fafle: Umiarkowanie grube, krótkie i
przylegające. Luźny kąt wargowy, pożądana czarna
pigmentacja.
Szczęki/Zgryz/Zęby: Mocne dobrze zachodzące na
siebie, bez przodo- czy tyło-zgryzu. Szczęki nieznacznie,
równomiernie zwężające się. Zapewniają maksymalny chwyt.
Zęby duże, dobrze wykształcone, osadzone w linii, czyste bez
próchnicy. Pożądane kompletne uzębienie, ale ważniejsze
regularne ustawienie zębów. Dopuszczalny zarówno zgryz
cęgowy jak i nożycowy. Policzki: Duże, relatywnie płaskie,
pozbawione fałd, wybrzuszeń i rzeźbienia, pokryte mocną
skórą.
Oczy: Ciemne lub orzechowe, chronione przez
pigmentowane powieki, ale brak pigmentacji nie jest wadą. W
kształcie migdałów, szeroko osadzone, na średniej wysokości.
Wyraz oczu żywy i czujny, ale jednocześnie wyjątkowo twardy,
zwłaszcza u psów.
Uszy: Osadzone wysoko na bokach głowy, szeroko, tak
jak szerokość czaszki. Kopiowane w kształcie trójkąta o
bokach nie dłuższych niż 50% długości przedniej krawędzi
naturalnego ucha. Jeśli nieskracane, są średniej długości,
szerokie, grube, płaskie o zaokrąglonych końcach. Pokryte
gładkim włosem, nieco krótszym niż na tułowiu; niewielkie
plamy na uszach dopuszczalne. Uszy w spoczynku przylegają do
policzków, w podnieceniu na wpół uniesione.
Szyja:
Średniej długości, mocna i wysoko noszona, dobrze
umięśniona, lekko wysklepiona. W kształcie ściętego stożka,
połączona z głową umięśnionym karkiem ukrywającym wszystkie
kości, szeroką nasadą połączona z klatką piersiową. Pokryta
grubą, elastyczną skórą, mniej przylegającą niż na reszcie
ciała. Pod brodą delikatne fałdy skóry, ale nie zwisające.
Włos w tej części nieco dłuższy niż na reszcie tułowia.
Tułów:
Długość tułowia (mierzona od mostka do guza kulszowego) jest
dłuższa o 10% niż wysokość w kłębie.
Górna linia: Pozioma; kłąb i zad na tej samej
wysokości.
Kłąb: Duży i wysoki.
Grzbiet: Mocny, silnie rozwinięte mięśnie tworzą
nieznaczne wysklepienie w partii lędźwiowej.
Lędźwie: Mocne, ukryte pod w pełni rozwiniętymi
mięśniami, które tworzą nieznaczną bruzdę wzdłuż kręgosłupa.
Nieco krótsze od partii grzbietowej, nieznacznie wznoszące
się w stronę zadu. Górna linia nabiera swojego charakteru
dopiero u dorosłych psów, których mięśnie grzbietu i lędźwi
są w pełni rozwinięte, wcześniej górna linia jest nieco
spłaszczona.
Zad: Średniej długości, szeroki i muskularny;
nieznacznie widoczne guzy kul-szowe i biodrowe. Szerokość
równa lub nieznacznie mniejsza niż szerokość klatki
piersiowej; nachylony pod kątem ~30° w stosunku do poziomu,
linia zadu opadająca w kształcie łuku w kierunku nasady
ogona. Klatka piersiowa: Szeroka i głęboka. Rękojeść mostka
na wysokości stawu barkowego, a linia mostka na wysokości
łokcia; żebra długie umiarkowanie wysklepione.
Brzuch: Nieznacznie podciągnięty, nigdy w takim
stopniu jak u greyhounda; umięśniony tak samo dobrze jak
pachwiny i lędźwie.
Ogon:
Osadzony umiarkowanie wysoko, pod kątem 45° w stosunku do
górnej linii. W kształcie szabli, gruby i długi, sięgający
do stawu skokowego, ale nie niżej. W spoczynku zwisa
naturalnie, w podnieceniu trzymany nieznacznie powyżej
górnej linii, „pracujący" na boki. W ruchu noszony na
przedłużeniu górnej linii lub nieznacznie powyżej.
Kończyny przednie:
Mocne jak pozostałe partie ciała, o solidnym kośćcu i
umięśnieniu, proporcjonalne do wielkości psa. Oglądane ze
wszystkich stron proste i równolegle ustawione.
Łopatki: Proporcjonalne, bardzo mocne, doskonale,
lecz nie przesadnie umięśnione. Łopatki ustawione pod kątem
45° w stosunku do poziomu.
Ramiona: Średniej długości, proporcjonalne do
całości. Mocne i bardzo umięśnione, ustawione pod kątem 45°
w stosunku do poziomu. Łokcie: Mocne, pokryte mocną
bardzo sprężystą skóra, pozbawioną fałd i zmarszczek.
Przylegające do tułowia, wyglądające jakby były jego
częścią.
Przedramię: Tej samej długości co ramię, pionowe,
proste o mocnej kości, dobrze umięśnione.
Nadgarstek: Mocny, w linii przedramienia, bez
wystających kości czy fałdów skórnych.
Sródręcze: Nieznacznie spłaszczone, o dobrym kośćcu,
nachylone pod kątem 70-75° w stosunku do podłoża.
Łapy: Okrągłe, z mocnymi, krótkimi i zwartymi
palcami. Mocne poduszki, pokryte czarną, szorstką w dotyku
skórą.
Kończyny tylne:
Umiarkowanie katowane. Mocne, silne, równolegle ustawione,
dające wrażenie siły i wymaganej sprawności. Zapewniające
odpowiedni napęd i decydujące o charakterystycznym ruchu.
Uda: Długość proporcjonalna do całości, mocne z w
pełni rozwiniętym, plastycznym umięśnieniem. Kąt
biodrowo-udowy bliski 100°.
Kolana: Ustawione w osi kończyny, kąt stawu
kolanowego bliski 110°.
Podudzie: Mocne, nieco krótsze niż udo, lecz równie
dobrze umięśnione.
Staw skokowy i śródstopie: Śródstopie krótkie, mocne,
pozwalające na silny napęd kończyn. Staw skokowy mocny z
dostrzegalną kością piętową. Kąt w stawie skokowym 140°.
Śródstopie mocne, prawie w kształcie walca, prostopadłe do
podłoża. Wilcze pazury jeśli są, należy usunąć.
Łapy: Podobne do przednich, jedynie nieznacznie
mniejsze i szersze.
Krok/ruch:
Zwinny i sprężysty; z zauważalną zmianą gdy psa coś
zainteresuje - naprężona postawa i szybka reakcja, typowe
zachowanie dla rasy. Krok spokojny, wyciągnięty kłus, z
dobrym wykrokiem i dynamicznym napędem tyłu. W galopie widać
całą energię i siłę jaką dysponuje pies. Kończyny w ruchu są
prowadzone równolegle. Inochód niedopuszczalny, traktowany
jako poważna wada.
Skóra:
Jednolita, niezbyt gruba, gładka i elastyczna. Przylegająca
do ciała, nie tworzy fałd, jedynie na szyi nieco luźniejsza.
Skóra jak najmniej pigmentowana, z wiekiem jednak coraz
wyraźniej. Przesadnie pigmentowana skóra jest
niedopuszczalna. Preferować należy psy o pigmentowanych
wargach i obwódkach oczu.
Szata:
Włos:
Jednolity, krótki, prosty i gładki w dotyku, o długości 1, 5
do 2 cm. Podszerstek i gęstość włosa zależna od klimatu. W
klimatach tropikalnych włos jest rzadki i cienki (powodując,
że miejsca pigmentowane skóry są widoczne, co nie jest
wadą). W zimnych klimatach włos jest grubszy i gęstszy,
często z podszerstkiem.
Umaszczenie: Całkowicie białe; jedynie jedna czarna
albo ciemna plama wokół oka jest dopuszczalna, jeśli nie
pokrywa więcej niż 10% powierzchni głowy. W przypadku dwóch
psów tej samej klasy, sędzia powinien wybrać zawsze
bielszego.
Wysokość w kłębie:
Psy: 62 do 68 cm, suki: 60 do 65 cm
Kraj pochodzenia:
Argentyna.
Wygląd ogólny:
Typowy molos, proporcjonalny, bez cech gigantyzmu. Jego
wygląd jest pełen harmonii i siły, widoczne plastyczne
umięśnienie, ciało pokryte elastyczną przylegającą skórą.
Ruch spokojny, ale sprężysty, zdradzający jego inteligencję
i możliwość szybkiej reakcji oraz jego z natury radosne
usposobienie. Miły i oddany, frapujący swoim białym
umaszczeniem, zbudowany jak prawdziwy atleta.
Istotne proporcje:
Jak u zwierząt mezomorficznych, żaden element nie dominuje
nad pozostałymi, ciało charakteryzuje harmonia i wyważenie.
Kufa i czaszka równej długości.
Wysokość w kłębie równa wysokości w zadzie.
Głębokość klatki piersiowej równa 50% wysokości w kłębie.
Długość ciała o 10% większa niż wysokość w kłębie.
Usposobienie:
Pogodny, otwarty, wrażliwy, przyjacielski, niezbyt hałaśliwy
pies, zawsze świadomy swojej siły. Nie powinien nigdy być
agresywny, tej cechy należy szczególnie przestrzegać. Nie
toleruje osobników tej samej płci na swoim terytorium, cecha
częstsza u samców. W roli psa myśliwskiego jest bystry,
cichy, odważny i waleczny.
Głowa:
Sprawia wrażenie mocnej i silnej, łagodna w liniach,
pozbawiona ostrych konturów. Górna linia wklęsło-wypukła:
wypukła czaszka dzięki wyraźnym mięśniom, lekko wklęsła
trzewioczaszka. Połączenie głowy z szyją to mocny,
umięśniony łuk.
Mózgoczaszka:
Czaszka:
Zwarta, wysklepiona zarówno z profilu jak i oglądana z
przodu. Wyraźne łuki jarzmowe tworzą duże wklęśnięcia w
skroniach wypełnione plastycznymi mięśniami. Silnie
rozwinięte mięśnie karku sprawiają, że guz potyliczny jest
mało widoczny. Bruzda czołowa słabo zaznaczona.
Przełom czołowy: Lekko zaznaczony, jako przejście od
wypukłej czaszki do lekko wklęsłej kufy. Mocno zaznaczone
łuki nadoczodołowe sprawiają, że z profilu stop wydaje się
wyraźny.
Trzewioczaszka: Tej samej długości co mózgoczaszka.
Nos: O dużych nozdrzach. Czarny. Widziany z profilu
lekko uniesiony, jako zakończenie wklęsłości kufy. Front
nosa prosty, prostopadły, w linii krawędzi żuchwy lub
nieznacznie przesunięty do przodu.
Kufa: Mocna, nieco dłuższa niż głębsza, szeroka,
jedynie lekko zwężająca się. Górna linia nieco wklęsła, co
jest charakterystyczną cechą Doga Argentyńskiego.
Wargi/Fafle: Umiarkowanie grube, krótkie i
przylegające. Luźny kąt wargowy, pożądana czarna
pigmentacja.
Szczęki/Zgryz/Zęby: Mocne dobrze zachodzące na
siebie, bez przodo- czy tyło-zgryzu. Szczęki nieznacznie,
równomiernie zwężające się. Zapewniają maksymalny chwyt.
Zęby duże, dobrze wykształcone, osadzone w linii, czyste bez
próchnicy. Pożądane kompletne uzębienie, ale ważniejsze
regularne ustawienie zębów. Dopuszczalny zarówno zgryz
cęgowy jak i nożycowy. Policzki: Duże, relatywnie płaskie,
pozbawione fałd, wybrzuszeń i rzeźbienia, pokryte mocną
skórą.
Oczy: Ciemne lub orzechowe, chronione przez
pigmentowane powieki, ale brak pigmentacji nie jest wadą. W
kształcie migdałów, szeroko osadzone, na średniej wysokości.
Wyraz oczu żywy i czujny, ale jednocześnie wyjątkowo twardy,
zwłaszcza u psów.
Uszy: Osadzone wysoko na bokach głowy, szeroko, tak
jak szerokość czaszki. Kopiowane w kształcie trójkąta o
bokach nie dłuższych niż 50% długości przedniej krawędzi
naturalnego ucha. Jeśli nieskracane, są średniej długości,
szerokie, grube, płaskie o zaokrąglonych końcach. Pokryte
gładkim włosem, nieco krótszym niż na tułowiu; niewielkie
plamy na uszach dopuszczalne. Uszy w spoczynku przylegają do
policzków, w podnieceniu na wpół uniesione.
Szyja:
Średniej długości, mocna i wysoko noszona, dobrze
umięśniona, lekko wysklepiona. W kształcie ściętego stożka,
połączona z głową umięśnionym karkiem ukrywającym wszystkie
kości, szeroką nasadą połączona z klatką piersiową. Pokryta
grubą, elastyczną skórą, mniej przylegającą niż na reszcie
ciała. Pod brodą delikatne fałdy skóry, ale nie zwisające.
Włos w tej części nieco dłuższy niż na reszcie tułowia.
Tułów:
Długość tułowia (mierzona od mostka do guza kulszowego) jest
dłuższa o 10% niż wysokość w kłębie.
Górna linia: Pozioma; kłąb i zad na tej samej
wysokości.
Kłąb: Duży i wysoki.
Grzbiet: Mocny, silnie rozwinięte mięśnie tworzą
nieznaczne wysklepienie w partii lędźwiowej.
Lędźwie: Mocne, ukryte pod w pełni rozwiniętymi
mięśniami, które tworzą nieznaczną bruzdę wzdłuż kręgosłupa.
Nieco krótsze od partii grzbietowej, nieznacznie wznoszące
się w stronę zadu. Górna linia nabiera swojego charakteru
dopiero u dorosłych psów, których mięśnie grzbietu i lędźwi
są w pełni rozwinięte, wcześniej górna linia jest nieco
spłaszczona.
Zad: Średniej długości, szeroki i muskularny;
nieznacznie widoczne guzy kul-szowe i biodrowe. Szerokość
równa lub nieznacznie mniejsza niż szerokość klatki
piersiowej; nachylony pod kątem ~30° w stosunku do poziomu,
linia zadu opadająca w kształcie łuku w kierunku nasady
ogona. Klatka piersiowa: Szeroka i głęboka. Rękojeść mostka
na wysokości stawu barkowego, a linia mostka na wysokości
łokcia; żebra długie umiarkowanie wysklepione.
Brzuch: Nieznacznie podciągnięty, nigdy w takim
stopniu jak u greyhounda; umięśniony tak samo dobrze jak
pachwiny i lędźwie.
Ogon:
Osadzony umiarkowanie wysoko, pod kątem 45° w stosunku do
górnej linii. W kształcie szabli, gruby i długi, sięgający
do stawu skokowego, ale nie niżej. W spoczynku zwisa
naturalnie, w podnieceniu trzymany nieznacznie powyżej
górnej linii, „pracujący" na boki. W ruchu noszony na
przedłużeniu górnej linii lub nieznacznie powyżej.
Kończyny przednie:
Mocne jak pozostałe partie ciała, o solidnym kośćcu i
umięśnieniu, proporcjonalne do wielkości psa. Oglądane ze
wszystkich stron proste i równolegle ustawione.
Łopatki: Proporcjonalne, bardzo mocne, doskonale,
lecz nie przesadnie umięśnione. Łopatki ustawione pod kątem
45° w stosunku do poziomu.
Ramiona: Średniej długości, proporcjonalne do
całości. Mocne i bardzo umięśnione, ustawione pod kątem 45°
w stosunku do poziomu. Łokcie: Mocne, pokryte mocną
bardzo sprężystą skóra, pozbawioną fałd i zmarszczek.
Przylegające do tułowia, wyglądające jakby były jego
częścią.
Przedramię: Tej samej długości co ramię, pionowe,
proste o mocnej kości, dobrze umięśnione.
Nadgarstek: Mocny, w linii przedramienia, bez
wystających kości czy fałdów skórnych.
Sródręcze: Nieznacznie spłaszczone, o dobrym kośćcu,
nachylone pod kątem 70-75° w stosunku do podłoża.
Łapy: Okrągłe, z mocnymi, krótkimi i zwartymi
palcami. Mocne poduszki, pokryte czarną, szorstką w dotyku
skórą.
Kończyny tylne:
Umiarkowanie katowane. Mocne, silne, równolegle ustawione,
dające wrażenie siły i wymaganej sprawności. Zapewniające
odpowiedni napęd i decydujące o charakterystycznym ruchu.
Uda: Długość proporcjonalna do całości, mocne z w
pełni rozwiniętym, plastycznym umięśnieniem. Kąt
biodrowo-udowy bliski 100°.
Kolana: Ustawione w osi kończyny, kąt stawu
kolanowego bliski 110°.
Podudzie: Mocne, nieco krótsze niż udo, lecz równie
dobrze umięśnione.
Staw skokowy i śródstopie: Śródstopie krótkie, mocne,
pozwalające na silny napęd kończyn. Staw skokowy mocny z
dostrzegalną kością piętową. Kąt w stawie skokowym 140°.
Śródstopie mocne, prawie w kształcie walca, prostopadłe do
podłoża. Wilcze pazury jeśli są, należy usunąć.
Łapy: Podobne do przednich, jedynie nieznacznie
mniejsze i szersze.
Krok/ruch:
Zwinny i sprężysty; z zauważalną zmianą gdy psa coś
zainteresuje - naprężona postawa i szybka reakcja, typowe
zachowanie dla rasy. Krok spokojny, wyciągnięty kłus, z
dobrym wykrokiem i dynamicznym napędem tyłu. W galopie widać
całą energię i siłę jaką dysponuje pies. Kończyny w ruchu są
prowadzone równolegle. Inochód niedopuszczalny, traktowany
jako poważna wada.
Skóra:
Jednolita, niezbyt gruba, gładka i elastyczna. Przylegająca
do ciała, nie tworzy fałd, jedynie na szyi nieco luźniejsza.
Skóra jak najmniej pigmentowana, z wiekiem jednak coraz
wyraźniej. Przesadnie pigmentowana skóra jest
niedopuszczalna. Preferować należy psy o pigmentowanych
wargach i obwódkach oczu.
Szata:
Włos:
Jednolity, krótki, prosty i gładki w dotyku, o długości 1, 5
do 2 cm. Podszerstek i gęstość włosa zależna od klimatu. W
klimatach tropikalnych włos jest rzadki i cienki (powodując,
że miejsca pigmentowane skóry są widoczne, co nie jest
wadą). W zimnych klimatach włos jest grubszy i gęstszy,
często z podszerstkiem.
Umaszczenie: Całkowicie białe; jedynie jedna czarna
albo ciemna plama wokół oka jest dopuszczalna, jeśli nie
pokrywa więcej niż 10% powierzchni głowy. W przypadku dwóch
psów tej samej klasy, sędzia powinien wybrać zawsze
bielszego.
Wysokość w kłębie:
Psy: 62 do 68 cm, suki: 60 do 65 cm
Kraj pochodzenia:
Argentyna.
Wygląd ogólny:
Typowy molos, proporcjonalny, bez cech gigantyzmu. Jego
wygląd jest pełen harmonii i siły, widoczne plastyczne
umięśnienie, ciało pokryte elastyczną przylegającą skórą.
Ruch spokojny, ale sprężysty, zdradzający jego inteligencję
i możliwość szybkiej reakcji oraz jego z natury radosne
usposobienie. Miły i oddany, frapujący swoim białym
umaszczeniem, zbudowany jak prawdziwy atleta.
Istotne proporcje:
Jak u zwierząt mezomorficznych, żaden element nie dominuje
nad pozostałymi, ciało charakteryzuje harmonia i wyważenie.
Kufa i czaszka równej długości.
Wysokość w kłębie równa wysokości w zadzie.
Głębokość klatki piersiowej równa 50% wysokości w kłębie.
Długość ciała o 10% większa niż wysokość w kłębie.
Usposobienie:
Pogodny, otwarty, wrażliwy, przyjacielski, niezbyt hałaśliwy
pies, zawsze świadomy swojej siły. Nie powinien nigdy być
agresywny, tej cechy należy szczególnie przestrzegać. Nie
toleruje osobników tej samej płci na swoim terytorium, cecha
częstsza u samców. W roli psa myśliwskiego jest bystry,
cichy, odważny i waleczny.
Głowa:
Sprawia wrażenie mocnej i silnej, łagodna w liniach,
pozbawiona ostrych konturów. Górna linia wklęsło-wypukła:
wypukła czaszka dzięki wyraźnym mięśniom, lekko wklęsła
trzewioczaszka. Połączenie głowy z szyją to mocny,
umięśniony łuk.
Mózgoczaszka:
Czaszka:
Zwarta, wysklepiona zarówno z profilu jak i oglądana z
przodu. Wyraźne łuki jarzmowe tworzą duże wklęśnięcia w
skroniach wypełnione plastycznymi mięśniami. Silnie
rozwinięte mięśnie karku sprawiają, że guz potyliczny jest
mało widoczny. Bruzda czołowa słabo zaznaczona.
Przełom czołowy: Lekko zaznaczony, jako przejście od
wypukłej czaszki do lekko wklęsłej kufy. Mocno zaznaczone
łuki nadoczodołowe sprawiają, że z profilu stop wydaje się
wyraźny.
Trzewioczaszka: Tej samej długości co mózgoczaszka.
Nos: O dużych nozdrzach. Czarny. Widziany z profilu
lekko uniesiony, jako zakończenie wklęsłości kufy. Front
nosa prosty, prostopadły, w linii krawędzi żuchwy lub
nieznacznie przesunięty do przodu.
Kufa: Mocna, nieco dłuższa niż głębsza, szeroka,
jedynie lekko zwężająca się. Górna linia nieco wklęsła, co
jest charakterystyczną cechą Doga Argentyńskiego.
Wargi/Fafle: Umiarkowanie grube, krótkie i
przylegające. Luźny kąt wargowy, pożądana czarna
pigmentacja.
Szczęki/Zgryz/Zęby: Mocne dobrze zachodzące na
siebie, bez przodo- czy tyło-zgryzu. Szczęki nieznacznie,
równomiernie zwężające się. Zapewniają maksymalny chwyt.
Zęby duże, dobrze wykształcone, osadzone w linii, czyste bez
próchnicy. Pożądane kompletne uzębienie, ale ważniejsze
regularne ustawienie zębów. Dopuszczalny zarówno zgryz
cęgowy jak i nożycowy. Policzki: Duże, relatywnie płaskie,
pozbawione fałd, wybrzuszeń i rzeźbienia, pokryte mocną
skórą.
Oczy: Ciemne lub orzechowe, chronione przez
pigmentowane powieki, ale brak pigmentacji nie jest wadą. W
kształcie migdałów, szeroko osadzone, na średniej wysokości.
Wyraz oczu żywy i czujny, ale jednocześnie wyjątkowo twardy,
zwłaszcza u psów.
Uszy: Osadzone wysoko na bokach głowy, szeroko, tak
jak szerokość czaszki. Kopiowane w kształcie trójkąta o
bokach nie dłuższych niż 50% długości przedniej krawędzi
naturalnego ucha. Jeśli nieskracane, są średniej długości,
szerokie, grube, płaskie o zaokrąglonych końcach. Pokryte
gładkim włosem, nieco krótszym niż na tułowiu; niewielkie
plamy na uszach dopuszczalne. Uszy w spoczynku przylegają do
policzków, w podnieceniu na wpół uniesione.
Szyja:
Średniej długości, mocna i wysoko noszona, dobrze
umięśniona, lekko wysklepiona. W kształcie ściętego stożka,
połączona z głową umięśnionym karkiem ukrywającym wszystkie
kości, szeroką nasadą połączona z klatką piersiową. Pokryta
grubą, elastyczną skórą, mniej przylegającą niż na reszcie
ciała. Pod brodą delikatne fałdy skóry, ale nie zwisające.
Włos w tej części nieco dłuższy niż na reszcie tułowia.
Tułów:
Długość tułowia (mierzona od mostka do guza kulszowego) jest
dłuższa o 10% niż wysokość w kłębie.
Górna linia: Pozioma; kłąb i zad na tej samej
wysokości.
Kłąb: Duży i wysoki.
Grzbiet: Mocny, silnie rozwinięte mięśnie tworzą
nieznaczne wysklepienie w partii lędźwiowej.
Lędźwie: Mocne, ukryte pod w pełni rozwiniętymi
mięśniami, które tworzą nieznaczną bruzdę wzdłuż kręgosłupa.
Nieco krótsze od partii grzbietowej, nieznacznie wznoszące
się w stronę zadu. Górna linia nabiera swojego charakteru
dopiero u dorosłych psów, których mięśnie grzbietu i lędźwi
są w pełni rozwinięte, wcześniej górna linia jest nieco
spłaszczona.
Zad: Średniej długości, szeroki i muskularny;
nieznacznie widoczne guzy kul-szowe i biodrowe. Szerokość
równa lub nieznacznie mniejsza niż szerokość klatki
piersiowej; nachylony pod kątem ~30° w stosunku do poziomu,
linia zadu opadająca w kształcie łuku w kierunku nasady
ogona. Klatka piersiowa: Szeroka i głęboka. Rękojeść mostka
na wysokości stawu barkowego, a linia mostka na wysokości
łokcia; żebra długie umiarkowanie wysklepione.
Brzuch: Nieznacznie podciągnięty, nigdy w takim
stopniu jak u greyhounda; umięśniony tak samo dobrze jak
pachwiny i lędźwie.
Ogon:
Osadzony umiarkowanie wysoko, pod kątem 45° w stosunku do
górnej linii. W kształcie szabli, gruby i długi, sięgający
do stawu skokowego, ale nie niżej. W spoczynku zwisa
naturalnie, w podnieceniu trzymany nieznacznie powyżej
górnej linii, „pracujący" na boki. W ruchu noszony na
przedłużeniu górnej linii lub nieznacznie powyżej.
Kończyny przednie:
Mocne jak pozostałe partie ciała, o solidnym kośćcu i
umięśnieniu, proporcjonalne do wielkości psa. Oglądane ze
wszystkich stron proste i równolegle ustawione.
Łopatki: Proporcjonalne, bardzo mocne, doskonale,
lecz nie przesadnie umięśnione. Łopatki ustawione pod kątem
45° w stosunku do poziomu.
Ramiona: Średniej długości, proporcjonalne do
całości. Mocne i bardzo umięśnione, ustawione pod kątem 45°
w stosunku do poziomu. Łokcie: Mocne, pokryte mocną
bardzo sprężystą skóra, pozbawioną fałd i zmarszczek.
Przylegające do tułowia, wyglądające jakby były jego
częścią.
Przedramię: Tej samej długości co ramię, pionowe,
proste o mocnej kości, dobrze umięśnione.
Nadgarstek: Mocny, w linii przedramienia, bez
wystających kości czy fałdów skórnych.
Sródręcze: Nieznacznie spłaszczone, o dobrym kośćcu,
nachylone pod kątem 70-75° w stosunku do podłoża.
Łapy: Okrągłe, z mocnymi, krótkimi i zwartymi
palcami. Mocne poduszki, pokryte czarną, szorstką w dotyku
skórą.
Kończyny tylne:
Umiarkowanie katowane. Mocne, silne, równolegle ustawione,
dające wrażenie siły i wymaganej sprawności. Zapewniające
odpowiedni napęd i decydujące o charakterystycznym ruchu.
Uda: Długość proporcjonalna do całości, mocne z w
pełni rozwiniętym, plastycznym umięśnieniem. Kąt
biodrowo-udowy bliski 100°.
Kolana: Ustawione w osi kończyny, kąt stawu
kolanowego bliski 110°.
Podudzie: Mocne, nieco krótsze niż udo, lecz równie
dobrze umięśnione.
Staw skokowy i śródstopie: Śródstopie krótkie, mocne,
pozwalające na silny napęd kończyn. Staw skokowy mocny z
dostrzegalną kością piętową. Kąt w stawie skokowym 140°.
Śródstopie mocne, prawie w kształcie walca, prostopadłe do
podłoża. Wilcze pazury jeśli są, należy usunąć.
Łapy: Podobne do przednich, jedynie nieznacznie
mniejsze i szersze.
Krok/ruch:
Zwinny i sprężysty; z zauważalną zmianą gdy psa coś
zainteresuje - naprężona postawa i szybka reakcja, typowe
zachowanie dla rasy. Krok spokojny, wyciągnięty kłus, z
dobrym wykrokiem i dynamicznym napędem tyłu. W galopie widać
całą energię i siłę jaką dysponuje pies. Kończyny w ruchu są
prowadzone równolegle. Inochód niedopuszczalny, traktowany
jako poważna wada.
Skóra:
Jednolita, niezbyt gruba, gładka i elastyczna. Przylegająca
do ciała, nie tworzy fałd, jedynie na szyi nieco luźniejsza.
Skóra jak najmniej pigmentowana, z wiekiem jednak coraz
wyraźniej. Przesadnie pigmentowana skóra jest
niedopuszczalna. Preferować należy psy o pigmentowanych
wargach i obwódkach oczu.
Szata:
Włos:
Jednolity, krótki, prosty i gładki w dotyku, o długości 1, 5
do 2 cm. Podszerstek i gęstość włosa zależna od klimatu. W
klimatach tropikalnych włos jest rzadki i cienki (powodując,
że miejsca pigmentowane skóry są widoczne, co nie jest
wadą). W zimnych klimatach włos jest grubszy i gęstszy,
często z podszerstkiem.
Umaszczenie: Całkowicie białe; jedynie jedna czarna
albo ciemna plama wokół oka jest dopuszczalna, jeśli nie
pokrywa więcej niż 10% powierzchni głowy. W przypadku dwóch
psów tej samej klasy, sędzia powinien wybrać zawsze
bielszego.
Wysokość w kłębie:
Psy: 62 do 68 cm, suki: 60 do 65 cm
Kraj pochodzenia:
Argentyna.
Wygląd ogólny:
Typowy molos, proporcjonalny, bez cech gigantyzmu. Jego
wygląd jest pełen harmonii i siły, widoczne plastyczne
umięśnienie, ciało pokryte elastyczną przylegającą skórą.
Ruch spokojny, ale sprężysty, zdradzający jego inteligencję
i możliwość szybkiej reakcji oraz jego z natury radosne
usposobienie. Miły i oddany, frapujący swoim białym
umaszczeniem, zbudowany jak prawdziwy atleta.
Istotne proporcje:
Jak u zwierząt mezomorficznych, żaden element nie dominuje
nad pozostałymi, ciało charakteryzuje harmonia i wyważenie.
Kufa i czaszka równej długości.
Wysokość w kłębie równa wysokości w zadzie.
Głębokość klatki piersiowej równa 50% wysokości w kłębie.
Długość ciała o 10% większa niż wysokość w kłębie.
Usposobienie:
Pogodny, otwarty, wrażliwy, przyjacielski, niezbyt hałaśliwy
pies, zawsze świadomy swojej siły. Nie powinien nigdy być
agresywny, tej cechy należy szczególnie przestrzegać. Nie
toleruje osobników tej samej płci na swoim terytorium, cecha
częstsza u samców. W roli psa myśliwskiego jest bystry,
cichy, odważny i waleczny.
Głowa:
Sprawia wrażenie mocnej i silnej, łagodna w liniach,
pozbawiona ostrych konturów. Górna linia wklęsło-wypukła:
wypukła czaszka dzięki wyraźnym mięśniom, lekko wklęsła
trzewioczaszka. Połączenie głowy z szyją to mocny,
umięśniony łuk.
Mózgoczaszka:
Czaszka:
Zwarta, wysklepiona zarówno z profilu jak i oglądana z
przodu. Wyraźne łuki jarzmowe tworzą duże wklęśnięcia w
skroniach wypełnione plastycznymi mięśniami. Silnie
rozwinięte mięśnie karku sprawiają, że guz potyliczny jest
mało widoczny. Bruzda czołowa słabo zaznaczona.
Przełom czołowy: Lekko zaznaczony, jako przejście od
wypukłej czaszki do lekko wklęsłej kufy. Mocno zaznaczone
łuki nadoczodołowe sprawiają, że z profilu stop wydaje się
wyraźny.
Trzewioczaszka: Tej samej długości co mózgoczaszka.
Nos: O dużych nozdrzach. Czarny. Widziany z profilu
lekko uniesiony, jako zakończenie wklęsłości kufy. Front
nosa prosty, prostopadły, w linii krawędzi żuchwy lub
nieznacznie przesunięty do przodu.
Kufa: Mocna, nieco dłuższa niż głębsza, szeroka,
jedynie lekko zwężająca się. Górna linia nieco wklęsła, co
jest charakterystyczną cechą Doga Argentyńskiego.
Wargi/Fafle: Umiarkowanie grube, krótkie i
przylegające. Luźny kąt wargowy, pożądana czarna
pigmentacja.
Szczęki/Zgryz/Zęby: Mocne dobrze zachodzące na
siebie, bez przodo- czy tyło-zgryzu. Szczęki nieznacznie,
równomiernie zwężające się. Zapewniają maksymalny chwyt.
Zęby duże, dobrze wykształcone, osadzone w linii, czyste bez
próchnicy. Pożądane kompletne uzębienie, ale ważniejsze
regularne ustawienie zębów. Dopuszczalny zarówno zgryz
cęgowy jak i nożycowy. Policzki: Duże, relatywnie płaskie,
pozbawione fałd, wybrzuszeń i rzeźbienia, pokryte mocną
skórą.
Oczy: Ciemne lub orzechowe, chronione przez
pigmentowane powieki, ale brak pigmentacji nie jest wadą. W
kształcie migdałów, szeroko osadzone, na średniej wysokości.
Wyraz oczu żywy i czujny, ale jednocześnie wyjątkowo twardy,
zwłaszcza u psów.
Uszy: Osadzone wysoko na bokach głowy, szeroko, tak
jak szerokość czaszki. Kopiowane w kształcie trójkąta o
bokach nie dłuższych niż 50% długości przedniej krawędzi
naturalnego ucha. Jeśli nieskracane, są średniej długości,
szerokie, grube, płaskie o zaokrąglonych końcach. Pokryte
gładkim włosem, nieco krótszym niż na tułowiu; niewielkie
plamy na uszach dopuszczalne. Uszy w spoczynku przylegają do
policzków, w podnieceniu na wpół uniesione.
Szyja:
Średniej długości, mocna i wysoko noszona, dobrze
umięśniona, lekko wysklepiona. W kształcie ściętego stożka,
połączona z głową umięśnionym karkiem ukrywającym wszystkie
kości, szeroką nasadą połączona z klatką piersiową. Pokryta
grubą, elastyczną skórą, mniej przylegającą niż na reszcie
ciała. Pod brodą delikatne fałdy skóry, ale nie zwisające.
Włos w tej części nieco dłuższy niż na reszcie tułowia.
Tułów:
Długość tułowia (mierzona od mostka do guza kulszowego) jest
dłuższa o 10% niż wysokość w kłębie.
Górna linia: Pozioma; kłąb i zad na tej samej
wysokości.
Kłąb: Duży i wysoki.
Grzbiet: Mocny, silnie rozwinięte mięśnie tworzą
nieznaczne wysklepienie w partii lędźwiowej.
Lędźwie: Mocne, ukryte pod w pełni rozwiniętymi
mięśniami, które tworzą nieznaczną bruzdę wzdłuż kręgosłupa.
Nieco krótsze od partii grzbietowej, nieznacznie wznoszące
się w stronę zadu. Górna linia nabiera swojego charakteru
dopiero u dorosłych psów, których mięśnie grzbietu i lędźwi
są w pełni rozwinięte, wcześniej górna linia jest nieco
spłaszczona.
Zad: Średniej długości, szeroki i muskularny;
nieznacznie widoczne guzy kul-szowe i biodrowe. Szerokość
równa lub nieznacznie mniejsza niż szerokość klatki
piersiowej; nachylony pod kątem ~30° w stosunku do poziomu,
linia zadu opadająca w kształcie łuku w kierunku nasady
ogona. Klatka piersiowa: Szeroka i głęboka. Rękojeść mostka
na wysokości stawu barkowego, a linia mostka na wysokości
łokcia; żebra długie umiarkowanie wysklepione.
Brzuch: Nieznacznie podciągnięty, nigdy w takim
stopniu jak u greyhounda; umięśniony tak samo dobrze jak
pachwiny i lędźwie.
Ogon:
Osadzony umiarkowanie wysoko, pod kątem 45° w stosunku do
górnej linii. W kształcie szabli, gruby i długi, sięgający
do stawu skokowego, ale nie niżej. W spoczynku zwisa
naturalnie, w podnieceniu trzymany nieznacznie powyżej
górnej linii, „pracujący" na boki. W ruchu noszony na
przedłużeniu górnej linii lub nieznacznie powyżej.
Kończyny przednie:
Mocne jak pozostałe partie ciała, o solidnym kośćcu i
umięśnieniu, proporcjonalne do wielkości psa. Oglądane ze
wszystkich stron proste i równolegle ustawione.
Łopatki: Proporcjonalne, bardzo mocne, doskonale,
lecz nie przesadnie umięśnione. Łopatki ustawione pod kątem
45° w stosunku do poziomu.
Ramiona: Średniej długości, proporcjonalne do
całości. Mocne i bardzo umięśnione, ustawione pod kątem 45°
w stosunku do poziomu. Łokcie: Mocne, pokryte mocną
bardzo sprężystą skóra, pozbawioną fałd i zmarszczek.
Przylegające do tułowia, wyglądające jakby były jego
częścią.
Przedramię: Tej samej długości co ramię, pionowe,
proste o mocnej kości, dobrze umięśnione.
Nadgarstek: Mocny, w linii przedramienia, bez
wystających kości czy fałdów skórnych.
Sródręcze: Nieznacznie spłaszczone, o dobrym kośćcu,
nachylone pod kątem 70-75° w stosunku do podłoża.
Łapy: Okrągłe, z mocnymi, krótkimi i zwartymi
palcami. Mocne poduszki, pokryte czarną, szorstką w dotyku
skórą.
Kończyny tylne:
Umiarkowanie katowane. Mocne, silne, równolegle ustawione,
dające wrażenie siły i wymaganej sprawności. Zapewniające
odpowiedni napęd i decydujące o charakterystycznym ruchu.
Uda: Długość proporcjonalna do całości, mocne z w
pełni rozwiniętym, plastycznym umięśnieniem. Kąt
biodrowo-udowy bliski 100°.
Kolana: Ustawione w osi kończyny, kąt stawu
kolanowego bliski 110°.
Podudzie: Mocne, nieco krótsze niż udo, lecz równie
dobrze umięśnione.
Staw skokowy i śródstopie: Śródstopie krótkie, mocne,
pozwalające na silny napęd kończyn. Staw skokowy mocny z
dostrzegalną kością piętową. Kąt w stawie skokowym 140°.
Śródstopie mocne, prawie w kształcie walca, prostopadłe do
podłoża. Wilcze pazury jeśli są, należy usunąć.
Łapy: Podobne do przednich, jedynie nieznacznie
mniejsze i szersze.
Krok/ruch:
Zwinny i sprężysty; z zauważalną zmianą gdy psa coś
zainteresuje - naprężona postawa i szybka reakcja, typowe
zachowanie dla rasy. Krok spokojny, wyciągnięty kłus, z
dobrym wykrokiem i dynamicznym napędem tyłu. W galopie widać
całą energię i siłę jaką dysponuje pies. Kończyny w ruchu są
prowadzone równolegle. Inochód niedopuszczalny, traktowany
jako poważna wada.
Skóra:
Jednolita, niezbyt gruba, gładka i elastyczna. Przylegająca
do ciała, nie tworzy fałd, jedynie na szyi nieco luźniejsza.
Skóra jak najmniej pigmentowana, z wiekiem jednak coraz
wyraźniej. Przesadnie pigmentowana skóra jest
niedopuszczalna. Preferować należy psy o pigmentowanych
wargach i obwódkach oczu.
Szata:
Włos:
Jednolity, krótki, prosty i gładki w dotyku, o długości 1, 5
do 2 cm. Podszerstek i gęstość włosa zależna od klimatu. W
klimatach tropikalnych włos jest rzadki i cienki (powodując,
że miejsca pigmentowane skóry są widoczne, co nie jest
wadą). W zimnych klimatach włos jest grubszy i gęstszy,
często z podszerstkiem.
Umaszczenie: Całkowicie białe; jedynie jedna czarna
albo ciemna plama wokół oka jest dopuszczalna, jeśli nie
pokrywa więcej niż 10% powierzchni głowy. W przypadku dwóch
psów tej samej klasy, sędzia powinien wybrać zawsze
bielszego.
Wysokość w kłębie:
Psy: 62 do 68 cm, suki: 60 do 65 cm |
